Ad Ermstrang won eerste Prijs voor de Nieuwsbladjournalistiek in 1986: ‘De lokale krant was een echte meneer’

Totale overrompeling. Als Ad Ermstrang terugdenkt aan de dag waarop hij in 1986 de eerste Prijs voor de Nieuwsbladjournalistiek in ontvangst nam, herinnert hij zich een volle zaal met vakbroeders en -zusters uit heel Nederland. Zij zagen de journalist van het Nieuwsblad voor het Land van Heusden en Altena aan de haal gaan met de trofee en een cheque ter waarde van 2.000 gulden. ‘Ik kreeg het er warm van.’

Helemaal verrast was Ad (71) trouwens niet. Enkele maanden eerder had hij met zijn redactiecollega’s een lijvig dossier samengesteld dat bedoeld was voor de jury van de Prijs voor de Nieuwsbladjournalist. ‘De NNP had uitgevers uitgenodigd om artikelen en series in te sturen waarmee redactie van lokale kranten impact hadden gemaakt in hun regio’, blikt Ad terug. ‘Voor ons stond meteen vast dat het dossier-Aquarius hiervoor in aanmerking moest komen. De kwestie was het gesprek van de dag in Werkendam.’

Als journalist van het Nieuwsblad voor het Land van Heusden en Altena met als standplaats Werkendam, volgde Ad de lokale politiek op de voet. Hij woonde alle raads- en commissievergaderingen bij en hoorde over een wijziging van een bestemmingsplan. ‘Als lokaal journalist bewoog ik me in de haarvaten van de samenleving en dan vallen de kleinste dingen op.’

RAAR

De kwestie-Aquarius draaide om de komst van een antroposofisch studiecentrum naar Werkendam. Om dat plan van zo’n 50 miljoen gulden te kunnen realiseren, zocht de betrokken projectontwikkelaar 2.500 investeerders. Nabij het studiecentrum werden nog eens 375 appartementen gepland en dat zou ten koste gaan van de natuurontwikkeling in de Biesbosch.

‘Ik vond het raar dat de burgemeester zo gecharmeerd was’, blikt Ad terug. ‘Nieuwsgierig ben ik in het dossier gedoken en het spoor van de projectontwikkelaar gaan volgen. Ik kwam erachter dat hij elders in het land een reeks faillissementen achter zijn naam had staan. Omdat de gemeenteraad niet op de hoogte was, kaartten we dit aan.’

Ad onthulde dat de burgemeester op briefpapier van Aquarius investeerders lokte. De Biesbosch werd en passant gekarakteriseerd als een ‘brandnetelbos’. ‘Al snel werd het dossier zo omvangrijk dat het een dagtaak werd. Mijn redactiechef gaf me alle vrijheid om de kwestie tot op de bodem uit te zoeken. Dat was me trouwens nooit gelukt zonder loyale collega’s die het gewone redactiewerk van me overnamen.’

LANDELIJK NIEUWS

De kwestie-Aquarius werd na de publicaties in het Nieuwsblad voor het Land van Heusden en Altena landelijk nieuws. Naast regionaal dagblad De Dordtenaar doken ook landelijke kranten op de zaak. ‘Met de journalist van Trouw werkte ik destijds nauw samen’, vertelt Ad. ‘Hij maakte gebruik van mijn lokale netwerk, ik profiteerde van zijn landelijke ingangen.’

Uiteindelijk trok de gemeenteraad de stekker uit het omstreden project. Het dossier ging richting NNP en werd bekroond. ‘De Prijs voor de Nieuwsbladjournalistiek heeft aardig wat teweeggebracht’, blikt Ad terug. ‘Ik ben geïnterviewd door vakblad Reporter en werd uitgenodigd om een artikel over de waakhondfunctie van de lokale journalistiek te schrijven in De Journalist.’

THUIS VOELEN

In 1989 verliet Ad het Weekblad voor het Land van Heusden en Altena. ‘Een overname door Wegener lag op de loer en ik voelde er weinig voor om daarmee in zee te gaan. Ik maakte de overstap naar het Reformatorisch Dagblad (RD), de krant waar ik al eerder had gewerkt en waarmee ik me zeer verbonden voelde.’ Hij werd chef regio en was nadien werkzaam als redacteur binnenland en economie.

Inmiddels is Ad met pensioen, maar werkt hij als freelancer nog steeds voor zowel het RD als magazine Terdege, ook een uitgave van de Erdee Media Groep. Hij schrijft bij voorkeur over sociaaleconomische onderwerpen, variërend van een ambachtelijke chocolademaker in Andel tot de hightechindustrie van Brainport Eindhoven. ‘Ik heb me bij het RD altijd thuis gevoeld. Het is een krant met een reformatorische signatuur waar je alleen kunt werken als je voluit achter de missie en de identiteit staat.’

NIET KRITISCH

Het Weekblad voor het Land van Heusden en Altena is inmiddels opgedoekt. Eigenaar De Persgroep trok er in 2019 de stekker uit en daarmee verdween een van de oudste lokale kranten van Noord-Brabant.

‘Een gemis’, oordeelt Ad, die na een reeks omzwervingen weer in Brakel woont, het dorp vlakbij slot Loevestein waar hij geboren en getogen is. Over de lokale journalistiek in zijn regio is hij weinig enthousiast. ‘Vroeger was de lokale krant een echte meneer. De huis-aan-huiskrant die hier verschijnt is in mijn ogen niet onafhankelijk en kan dus ook niet kritisch schrijven.’